Terugblik aflevering 11: Energie

In aflevering 11, Energie, krijgen de bewoners op De Hoogte te maken met een fikse energierekening. Zowel Nel en Mand als Buurman Bolhuis in ’t Cortinghhuis moeten besparen op de energie. Dan moet je soms harde keuzes maken: de droogkap de deur uit? De koelkast een tandje lager? Verwarming uit? Trui aan? Daar zit Nel dus absoluut niet op de wachten. Dan komt gelukkig een aantrekkelijke oplossing om de deur kijken: zonnepanelen. Al heeft Nel zo haar bedenkingen bij de hooggehakte installateur Yvon en haar netkousen.

Daan Dijksterhuis krijgt een break met zijn geliefde (en Halma coach) Wendy te verduren. Hij heeft het niet makkelijk, maar om afleiding te zoeken, bedenkt hij eigenhandig een nieuwe competitie: Halma blindsimultaan. In zijn eentje, uit zijn blote hoofd neemt hij het op tegen tientallen Halmaspelers, die hij ook nog eens niet ziet.

Erwin P. Dijksterhuis probeert goede sier te maken bij Joyce (wederom gespeeld door Wendel Terpstra) door een integrale nota te presenteren over duurzaamheid in Foxmeer. Hij faalt daarin jammerlijk als Buurman Rogier hem overhaalt om bij hem in z’n weinig duurzame motorboot te stappen.

Ondertussen probeert Gideon van Herck zijn verantwoordelijkheid te nemen voor de babies van Nel en Amanda, die overigens niet begrijpen waarom hij in godsnaam denkt dat hij de vader is…

Driehonderdzestig úro

Alles gaat z’n gangetje op De Hoogte tot Amanda de brief van de energierekening openmaakt. ‘Godverallejezus. Dit is de energierekening! We moeten driehonderzestig úro bijbetalen over vorig jaar!’ Een toch al hopeloze Nel ziet het nu al helemaal niet meer zitten ‘Net nou ik helemaal geen energie meer over heb… moet ik er ook nog op gaan bezuinigen?’ Het is niet anders. Maar wat kunnen ze nou nog méér doen om te besparen? Nel is al hartstikke milieubewust bezig: ‘Als het te warm is, zet ik het raam op een kier, en als het te koud is laat ik de droogkap wat langer aanstaan, zodat de kachel niet hoef op te stoken.’

En daar hebben we de schuldige gevonden, althans, als je het Amanda vraagt. De droogkap moet uit ‘Als je niet per se het huis uit hoeft, laat je je haar voortaan maar zonder droogkap drogen, Nel!’

Nou, dan is het hommeles hoor. Het is immers Nel’s enige vorm van luxe, en nou wordt haar dat ook nog afgenomen. Maar de alternatieven zijn ook niet al te aantrekkelijk: kachel uit, lichtjes uit, deuren dicht, trui aan…

Foxmeer gaat duurzaam

Als het aan Erwin P. Dijksterhuis ligt is Foxmeer straks de eerste gemeente aan het Oldambtmeer die al in 2029 volledig energieneutraal is. Althans, volgens zijn beleidsnota. Hij is er nogal trots op en probeert het publiek te vertellen over zijn geweldige plannen voor de gemeente. Pa Dijksterhuis weet het nou wel, met de grootspraak van zijn omhooggevallen zoon. Hij imiteert hem met verve en weet zo de aandacht van het publiek te trekken terwijl Erwin uit alle macht over het gebrabbel van zijn vader probeert uit te schreeuwen. Hij is weinig succesvol. Het geluidsgeweld stopt pas als Buurman Rogier zijn ronkende motorboot aanlegt bij de woonark en met veel poespas vraagt of hij gebruik mag maken van Erwin’s toilet. De nota is klaar en hij hoeft ‘m alleen nog even in het lettertype van de huisstijl te zetten en dan is hij klaar voor de presentatie die hij later zal houden in ’t Cortinghhuis.

Wie droge haren wil, betaalt daar de hoofdprijs voor

Ondertussen in ’t Cortinghhuis is ook Bolhuis geconfronteerd met een energierekening die de pan uitrijst. En wie mag dat probleem verhelpen? Juist, de wmo’er die er met behoud van uitkering en tegen zijn zin achter de bar staat, Bolhuis. Maar de energiemeter blijft maar als een gek ronddraaien, en hij heeft geen idee welk apparaat de aanstichter van deze ellende kan zijn. Alsof hij het niet al druk genoeg had, komt ook Daan nog eens binnenvallen. Of hij wel een Halma competitie kan organiseren in het Cortinghhuis. En niet zomaar een Halma competitie, een Halma blindsimultaan! ‘Het idee is dus, dat er hiernaast in de grote zaal vijfentwintig halma-spelers zitten, allemaal aan een tafeltje met een bord voor hun neus.’

Bolhuis ziet de bui al hangen en protesteert ‘Ja, ik zal me ook nog eens eten gaan maken voor dat volk.’ Het gaat natuurlijk om Halma borden, verzekert Daan hem. ‘En hier aan de bar zit ik, en ik krijg van iemand de zetten door van al mijn tegenstanders. Ik moet uit mijn blote hoofd tegen a die vijfentwintig zien te winnen. En ik zie ze dus niet.’ Vandaar dat blind, dus. ‘Nou dan kunnen we tenminste hier het ligt uit doen, dat scheelt weer stroom’ probeert Bolhuis het positieve in te zien van een situatie die hem voor de rest volledig tegen staat.

Nog meer goed nieuws; hij geeft de schuldige gevonden. Het apparaat dat de energierekening tot in de stratosfeer drukt is de oplader van zijn föhn. Wie droge haartjes wil, betaalt daar de hoofdrpijs voor.

Sinds wanneer denk jij dat jij de vader bent?

Nel heeft het moeilijk, en zoekt steun bij Gideon, de glazenwasser. Als hij op het afgesproken tijdstip door het raam de slaapkamer binnen kruipt treft hij een wanhopige Nel aan. ‘Mijn vrouw wil dat ik op energie bespaar, en ik heb helemaal geen energie! Met mijn hopiochondrie en alles.’ Gideon staat al bijna met zijn broek op de enkels als Nel hem vertelt dat ‘ie dat wel kan vergeten: ‘ik heb je nodig als praatpaal.’ Een ietwat beteuterde Gideon slingert zijn condoom naar het hoofd van een willekeurige bezoeker in de zaal. Maar praten, dan kan ‘ie ook wel. Gideon vertelt trots over zijn zes kinderen – of wacht, hij krijgt net een sms’je binnen – zeven. En daarnaast wat bij zijn ‘in natura klantjes.’ ‘Heb je dan geen last van schaamte?’ vraagt Nel. ‘Ach, wat zal ik zeggen, dat neemt het vak van glazenwasser nou eenmaal met zich mee. Wij zien de werkelijkheid op alle hogere verdiepingen. Wij zijn psychologen boven de koude grond, we gaan met mensen om, en daaruit komt wel een iets intermenselijks uit voort’ filosofeert Gideon. ‘Oh, je kan zo mooi praten’ zegt een verrukte Nel ‘vooral als je recht moet praten wat krom is.’

‘Ik mag dan een hoop voetafdrukjes op aarde hebben gezet, die is voor mij heel bijzonder hoor’ zegt Gideon, wijzend op Nel’s buik. ‘Ik neem alle verantwoordelijkheid op me, daar moet je op rekenen!’ Er ontstaat een ongemakkelijk moment als Nel vraagt: ‘Gideon, sinds wanneer denk jij dat jij de vader bent?’

Fluisterboot

Ondertussen in Foxmeer is Erwin zich aan het voorbereiden op de presentatie van de integrale duurzaamheidsnota Foxmeer, en hij wil zijn kersverse vriendin Joyce uitnodigen om te komen kijken. Die heeft echter veel te veel lol met Pa Dijksterhuis en let niet echt op. Een gekwetste Erwin zegt dat ‘ie toch maar alleen gaat. Dát trekt wel de aandacht van Joyce, die hem smeekt of ze mee mag. ‘Duurzaamheid is echt mijn ding.’ Een vrouw die hem smeekt of ze mee mag naar een presentatie, dat staat Erwin wel aan. Hij schenkt haar nog een glaasje biologische wijn in en belooft dat ze samen met de fluisterboot naar Groningen zullen gaan voor de presentatie in ’t Cortinghhuis. Het is weer helemaal koek en ei tussen de prille geliefden. Tot Rogier roet in het eten komt gooien. Hij zit kennelijk al sinds scène twee te werken aan een nota voor Darmstadt op Erwin’s toilet en biedt joviaal aan om iedereen naar ’t Cortinghhuis te brengen met zijn motorboot. Erwin, die eigenlijk helemaal geen fluisterboot heeft, wil het aanbod aannemen. Maar Joyce moet er niks van weten ‘Die stinkboot van jou? Nee bedankt, Erwin en ik gaan met de fluisterboot’. Erwin probeert haar over te halen, zegt dat ze nou een beetje pragmatisch moet zijn, dat ze weinig tijd hebben en Rogiers motorboot sneller is. Joyce staat versteld bij zoveel hypocrisie. ‘Ik krijg geen hoogte van jou, eerst schenk je me allemaal biologische wijntjes in, en nou wil je met die smerige boot van Rogier naar de stad!?’ Zo kent Erwin er ook nog wel één. ‘Ik krijg geen hoogte van jóu. Ben je hier nu eigenlijk voor mij, of mijn vader?’ Een gekwetste Joyce verlaat woedend Erwins woonark, en Erwin stapt verongelijkt bij Rogier in de boot.

De grond is lava!

Er is een nieuwe trend gesignaleerd in vlogland en Linda heeft de primeur, althans op De Hoogte. De grond is lava. Zodra iemand dat roept, moet iedereen zo snel mogelijk met z’n voeten van de vloer.

Dus daar sta je dan, met je beide zwangere moeders op een krakkemikkig bankje. En wat een lol heeft Linda. Wat heeft ze toch een geluk dat ze een succesvolle vlogger is. Nel kan de lol er niet zo van inzien en vraagt haar of ze zich niet eens nuttig zou maken. Naar school, of werken bij Jumbo om maar wat op te noemen. Linda slaakt een diepe zucht en probeert haar moeders nog één keer uit te leggen dat vloggen haar werk is, dat ze daar geld mee verdient en dat het niet per se geen werk is omdat het toevallig leuk is. ‘Jullie generatie ziet werk als iets wat vervelend is, nou mijn werk is léuk. Ik doe hartstikke leuke dingen en verdien er mijn geld mee. Ik share mijn filmpjes ook op mijn eigen Facebook- en Instagrampagina’s, daar heb ik ook vet veel volgers op en dat is leuk. Ik Twitter erover, en als ik iemand heb gefilmd maak ik ook nog even een tof filmpje op Snapchat en dat is ook leuk. Ik moet naar bijeenkomsten, ik moet mijn administratie bijhouden, ik moet naar gezellige meetings met medevloggers en ik moet mijn volgers soms persoonlijk ontmoeten en dat is allemaal geen werk, dat is leuk, leuk, leuk…! Het geeft me harstikke veel energie en… en… Ik kan niet meer, mam!’ Een intens verdrietige Linda kruipt onder moeders vleugels op de bank.

Ze is echter niet de enige met een slechte bui. Daan Dijksterhuis komt de kamer binnen om melodramatisch afscheid te nemen. Hij gaat naar zijn Halma Blindsimultaan in ’t Cortinghhuis. Hij is zenuwachtig. Gelukkig wil Nel wel even langskomen als ze tijd heeft. ‘Dat zou een hele steun zijn’ zegt Daan. ‘Komt Wendy niet dan?’ vraagt Amanda. Dan komt de aap uit de mouw. Ze zien elkaar niet zoveel meer de laatste tijd. Het is het leeftijdsverschil. Maar het is niet zo erg hoor (snik). Maar nu moet hij zich concentreren op zijn competitie.

Zonnepaneeln

Ondertussen heeft Amanda wel een heel slimme oplossing bedacht voor het energieprobleem. Als het ze niet lukt om energie te besparen, dan kunnen ze toch zonnepanelen nemen? Maar Nel ziet alleen maar beren op de weg: Nijestee ziet ze aankomen als ze zonnepanelen op het dak gaan schroeven en daarbij: ze zijn toch veel te duur. Maar Amanda weet haar argumenten allemaal te ontkrachten. Zonnepanelen worden veel goedkoper en ze kunnen toch ook aandelen nemen in een zonnepanelenpark? Dat kan niet volgens Nel. ‘Hoezo niet?’ vraagt Amanda. ‘Om te beginnen: hoe weet dat zonnepaneel in dat park welk deel van de stroom voor ons is? En dan gaat die stroom met een kabel naar centrale, en hoe weten ze daar dan welke stroom uit dat zonnepaneel komt, en welk deel daarvan dan van ons is? En dan gaat het vanuit centrale naar zo’n verdeelkastje (je weet wel, van die grijze kastjes waar die buurjongen van nummer 48 altijd ‘kut’ en ‘lul’ op spuit?), en hoe weet dat kastje dan welk deel van die stroom uit centrale voor ons is? En dan komt die stroom ons huis binnen. Hoe weten wij dan welke apparaten en welke lampjes stroom krijgen van het zonnepaneel?’ zegt Nel. Alleen al van de administratie zou je gillend gek worden. ‘Daar had je niet aan gedacht, hé, Mandje?’ zegt Nel, die redelijk tevreden is over haar eigen inzicht. Nel aan haar verstand bijbrengen dat het niet zo werkt is waarschijnlijk arbeidsintensiever dan een ander plan, moet Amanda gedacht hebben. ‘Ik ken nog wel een mannetje in de bouw, althans ik ken zijn zus, en die heeft een handeltje opgezet in Chinese zonnepanelen.’

Bord 11: 210 – hop – 33, links door diagonaal en dan hop-hop-hop

Ondertussen in ’t Cortinghhuis is Daan’s Halma Blindsimultaan begonnen. De scheidsrechter (gespeeld door Erwin Pals), geeft de zetten door aan Daan. ‘Bord 12: 49 – hop hop hop – 38’ waarop Daan, uit zijn hoofd, een zet terugspeelt ‘Bord 12: 210 – hop – 33’. Het zal de Halmaleek waarschijnlijk weinig zeggen, maar kenners weten dat het er heftig aan toe gaat. Daan, hij is niet voor niets grootmeester, speelt de ene na de andere speler weg. Nel komt haar – nogal vage – belofte na, en arriveert samen met Linda om hem te steunen. Dat zijn moeder er is om Daan te steunen komt goed uit, want bord 16 is echt een lastige.

Ik ben niet boos, ik voel me alleen maar ongeïnformeerd

Ondertussen op De Hoogte zijn Gideon en Amanda net klaar met een goede stoeipartij als het onderwerp van gesprek weer bij kinderen beland. ‘Ik hou gewoon van kinderen. Ik vind ze het mooiste dat er is. Als je zo’n kereltje in een regenplas ziet springen of zo’n meisje op een driewielertje… zonder een zorg in de wereld. Met alle vertrouwen in alles en iedereen… dan smelt ik gewoon’ zegt Gideon emotioneel. ‘Soms kijk ik naar mijn eigen kinderen en dan vind ik ze zo geweldig allemaal, zoveel mooier en beter en spontaner en leuker dan ikzelf. Het is allemaal zo’n wonder dat ik me wel eens afvraag: zijn ze allemaal wel van mij.’ Dat kan Amanda beamen ‘Ja, dat is voor mannen altijd de vraag en voor vrouwen altijd een weet. Hahaha.’ Dat wekt Gideon’s achterdocht. Al helemaal na het gesprek met Nel. ‘Vertel eens… Deze is toch wel van mij?’ Mand, die nog in een lollige bui is, antwoordt met een instemmend, maar niet overtuigend ‘Jaahaa..’. Als Gideon aandringt zegt ze nog eens ‘Tuurlijk joh, wat jij wil.’ Omdat ze weigert hem een ondubbelzinnig antwoord te geven, besluit Gideon dat het maar weer eens tijd is om op te stappen. ‘Ben je nou boos op me, Gideon?’ vraagt een Amanda die zich van geen kwaad bewust is. ‘Ik ben niet boos, ik voel me alleen maar ongeïnformeerd.’

Bord 16: 92 – hop hop hop hop hop

Terug in ’t Cortinghhuis heeft Daan het nog altijd lastig met bord 16, de inmiddels enige overgebleven tegenstander. Als de scheidsrechter binnenkomt met weer een lastige zet, ziet Daan het in eerste instantie nog wel positief in. Na wat waarschijnlijk weer een geniale zet is van de Halmagrootmeester zal de tegenstander van bord 16 toch in elk geval een paar minuutjes stil zijn? Maar nee, niks daarvan. Een steeds meer geagiteerde scheidsrechter komt sneller en sneller binnenvallen met meer zetten van bord 16. Diagonaal doorsteken hop-hop-hop, 62 of toch 84. Het gaat steeds sneller en inmiddels is de scheidsrechter rood aangelopen van het heen en weer rennen en het zetten roepen. Daan begint de moed te verliezen. Zet na zet is bord 16 hem te slim af. En ja, dan komt de scheidsrechter, met een inmiddels meer paars dan rood gelaat, met de uitslag. Bord 16 heeft de Halma Blindsimultaan gewonnen. Alsof dat niet al nederlaag genoeg bleek voor Daan, is het ook nog eens zijn kersverse ex Wendy die achter bord 16 blijkt te zitten.

‘We hadden toch afgesproken dat we niet aan dezelfde wedstrijden zouden meedoen?’ vraagt een ontredderde Daan. ‘Ja, maar dit is blind, dat is anders. En het was toch leuk?’ Daar denkt Daan anders over, en hij rent weg. Hij wil naar huis, om onder een dekentje te kruipen. Maar eerst moet hij nog een ritje maken door de stad in de koets die hij van te voren al had gehuurd om zijn overwinning te vieren.

Van Jongenelen brengt zon op uw panelen

Terug thuis heeft Daan flink de pest in. Alsof het niet al erg genoeg is om als Halma grootmeester een competitie te verliezen, heeft hij hem ook nog eens van zijn ex verloren. Nel vindt dat hij het niet zo negatief moet in zien. ‘Kijk naar mij, ik heb veel tegenslagen gekend in mijn leven, en toch ben ik altijd een optimist gebleven.’ Dan gaat de bel. ‘Ah, dat zal Yvon zijn’ zegt Amanda. ‘Yvon’ constateert Nel nijdig. ‘Een kennis’ verduidelijkt Amanda. ‘Een kennis. Die ik niet ken’ antwoordt Nel achterdochtig. Als dan blijkt dat Yvon een stoot is met lang krulhaar, en ook nogal touchy-feely is met Amanda, wordt de sfeer er niet beter op. ‘Ben je aangekomen of…’ vraagt Yvon aan Mand terwijl ze over haar buik wrijft. ‘Lang verhaal. Of eigenlijk toch niet.’ Ondertussen kijkt Nel duister naar deze aantrekkelijke rivaal. ‘Misschien moet je me even…’ vraagt Yvon. ‘Tuurlijk. Meet de family! Kijk dit is mijn partner Nel…’ met tegenzin schud Nel de hand van Yvon. ‘Yvon komt de zonnepanelen installeren’ legt Amanda uit. ‘De zonnepanelen’ herhaalt Nel gereserveerd. ‘Ik weet niet hoor… Voor mij hoeft het niet zo. Ik denk dat jij beter weer kan gaan.’ Gelukkig weet Yvon Nel zodanig om haar vinger te winden dat Nel er sprakeloos van is, en niet meer kan protesteren tegen de onvermijdelijke installatie van de zonnepanelen. ‘Oh, maar jij ziet er ook al zo kek uit uit. Ik kan wel zien waarom Amanda voor je gevallen is’. Ontstaat hier voor onze ogen een nieuwe driehoeksverhouding? Bovenop de Joost-mag-weten-hoeveel hoeken er al in zaten?

Hoe het ook zij, deze keer is het milieu wel gebaat bij een beetje buitenechtelijk geflirt. Yvon kan aan de slag.

Joyce, ik hou van je

Ondertussen is Erwin P. Dijksterhuis gearriveerd voor zijn speech. Onverwachts komt Joyce toch aanzetten, wat hem nogal van zijn stuk brengt. Waar hij eerst in volledige volzinnen sprak, komt er nu nog wat hakkelend gestamel uit. Dan maar een powerpoint laten zien. Of Bolhuis ook een beamer heeft. ‘Waar kan ik deze in steken’ vraagt Erwin terwijl hij een USB-stick omhoog houdt. ‘In je reet’ is Bolhuis antwoord (ja, wat had je verwacht?). ‘De ene avond staat hier een shantykoor te bèlken, de volgende avond vergadert hier de dames-quilt-club en nou moet ik opeens ook een diaprojector ophoesten omdat meneer zijn integraalhelm wil presenteren?’ Erwin kijk beduusd bij zoveel onbehulpzaamheid. ‘Whatever’ vervolgt Bolhuis ‘als je het niet erg vindt, ga ik mijn haar föhnen. Ik heb me net een niewe gehaald bij de Mamamini.’ ‘Beste Bolhuis’ zegt Erwin stellig ‘ik heb voor deze ruimte betááld!’ Alsof Bolhuis dat wat kan schelen. ‘Ik heb ook betaald. Voor de föhn. Twee fokking úro’s.’ En dat is er aan af te zien. Op het moment dat Bolhuis de föhn in het stopcontact steekt, valt de elektriciteit met een hoop geweld uit. De meterkast in het Cortinghhuis ontploft. De geiser in het huis van Nel en Mand valt van de muur, de verlichting begint te flikkeren. De stofzuiger in Foxmeer schiet aan en uit. De lampen vallen van het plafond. En dan is het donker.

In het donker durft Erwin zijn gevoelens te uiten naar Joyce. ‘Joyce! Ik hou van je’ roept hij uit. Niet wetende dat hij net zijn liefde heeft verklaard tegenover een brandweerman die naar het Cortinghhuis is toegesneld om de situatie te verhelpen. Oeps.

Licht voor niks, maar dan wel in het pikkedonker

Ook in het huis van Nel en Mand valt het duister langzaam binnen terwijl Yvon Von Jongenelen, van de zonnepanelen, de voortuin volzet met achttien stuks panelen. Met het laatste zonnepaneel komt er nog net een kiertje daglicht de kamer binnen. Het is stikdonker. ‘Wil je licht voor niks in huis, zitten we de hele dag in het pikkedonker’ constateert Nel. Amanda gaat op zoek naar lichtknopjes.

En dan wordt er ook nog aangeklopt. ’t Is Wendy. Of ze even mag binnenkomen. ‘Nee!’ roept Daan. ‘Natuurlijk’ zegt Nel. Al struikelend (het is nog altijd donker) vindt Wendy haar weg naar de bank. En in het donker verzoenen de twee jongelingen zich met elkaar. Letterlijk, zo blijkt als Amanda eindelijk het lichtknopje heeft gevonden.

Linda stormt binnen met het grote nieuws: ‘Oh my God. Niks doet het meer buiten. Het hele elektriciteitsnetwerk ligt plat. Dikke stroomstoring vanuit het Cortinghhuis. Dit is het enige huis op De Hoogte waar vanavond het licht brand!’ ‘Nou, zet dan meer extra pils in de koelkast’ zegt Amanda. ‘We zullen wel visite krijgen.’

En ja hoor. Daar is de eerste al. Buurman Bolhuis. Hij heeft een ongelofelijke kutdag gehad. Of hij wel even onder de droogkap van Nel mag?

En daarmee kwam de voorlaatste aflevering tot haar conclusie. Haar drogen is een behoorlijk kostbare en gevaarlijke hobby. Wees gewaarschuwd. Komt Gideon er de volgende aflevering achter of hij de vader is van ten minste Amanda’s baby? Blijven Daan en Wendy nu voorgoed bij elkaar? Houdt Linda haar vloggerscarriere vol? Durft Erwin eindelijk ondubbelzinnig zijn liefde te verklaren voor Joyce, bij daglicht? En wanneer weet iemand Pa Dijksterhuis over te halen om de politiek in te gaan? – we weten allemaal dat hij een stuk meer teweeg kan brengen dan zijn zoon.

Dat ontdekken we misschien wel bij de aller-aller-allerlaatste aflevering, Voltooid, de kerstaflevering. In deze aflevering wordt tegen Bolhuis’ zin een kerststal opgebouwd in het Cortinghhuis, en zien we enkele oude bekenden terug.

Koop hier snel kaartjes voor aflevering 12.