Aflevering 9 heeft alles van doen met (be)oordelings. In elk geval begint deze aflevering al goed: met een beauty-challenge voor (V)Linda’s Vlog. Maar uitdagings zijn niet altijd een groot feest, en dat weet Nel Bloem ook. Voor haar is het hele leven een strijd. ’t Is maar goed dat de dokter eindelijk uitslag heeft. Daan gaat ook de strijd aan: hij neemt het op tegen de wereldgrootmeester Halma in Oezbekistan.

’t Is Hypochondrie

Daan probeert uit alle macht te vertellen dat hij en zijn vriendin Wendy naar Oezbekistan (Nel: ‘Oezwatte? Oezbakistan?’) gaan zodat Daan het kan opnemen tegen de Wereldgrootmeester Halma Vladimir Aziz. Zijn relaas wil niet echt landen bij Nel en Amanda, want beiden zijn druk in gesprek met zichzelf. Nel heeft een kutdag, want ’t trekt nou al vanuit haar middenrif naar haar enkels en weer terug. Er is wel één lichtpuntje: dokter weet nu eindelijk wat er aan haar scheelt.

‘Dus ik ben bij de dokter geweest om te vragen wat of het is. Ik zeg: Dokter, we zijn nou al zo lang bezig met het te onderzoeken, ik wil NU weten wat het is. Hij zegt: ‘k heb uitslag. Ik zeg: oh ja? Hij zegt: ’t is Hypochondrie. Ik zeg: Nou ’t is wel een hele opluchting dat ’t in elk geval een naam heeft.’

Nel Bloem

Intussen hangt Amanda sterke verhalen op over armpje worstelen met een collega. ‘’t Leven is een strijd. Maar weet je, op ’t laatst is ’t niet eens meer leuk om aldoor te winnen’ zegt ze wijs.

Assessment

Op de woonark in Foxmeer is het anders ook niet alleen maar rozengeur en maneschijn. Nu buurtzorgster Melissa met de Noorderzon vertrokken is, verkeert Pa Dijksterhuis in een permanente staat van rouw en depressie.

Bellen blazen met bellenblaas is ’t enige wat hem nog opvrolijkt. En Erwin P. Dijksterhuis heeft ’t ook maar moeilijk. Hij moet een assessment doen voor een bestuursfunctie bij GasTerra, terwijl hij er vanuit ging dat hij het baantje al in z’n zak had. En nou is hij zijn enige witte overhemd ook nog kwijt. ‘Ja, blaas jij maar bellen terwijl ik in een hel leef!’ roept hij zijn oude vadertje verwijtend toe.

Team Dijksterhuis

De enige die wel met liefde naar Daan’s Halmaverhalen luistert is Wendy. Of ze het ooit over iets anders hebben is onbekend, maar blijkbaar heeft Halma een erotiserend effect op de twee. Na een gepassioneerd ‘strategisch overleg’ op de gang komt het stel terug (Daan draagt zijn broek nu omgekeerd) met ‘groot nieuws’. Wat het nieuws is, moet nog even op zich laten wachten want Buurman Bolhuis komt binnen denderen en eist de nodige aandacht op. ‘Ik heb een ongelofelijke kutdag gehad’ verklaart hij zijn humeur. ’t Is het Cortinghhuis.

‘Zit ik net de muizen te voeren uit de bierslang, komt er zo’n gast binnen. Dus ik droog mijn blote oksels en ik zeg: wat mag het wezen? Koffie? – En ik klop meteen een kopje as en peuken leeg, spoel hem af met een half flesje spa rood en ik vraag: Voor wie mag ik het opschrijven? – Zegt hij: Voor de Keuringsdienst van Waren! ’t Hele Cortinghhuis in één klap geëvacueerd! Linten er om heen, politie erbij, asbestcontrole. Alles!’

Buurman Bolhuis

 

Nadat het nodige is gezegd over al die vreselijke en vooral overbodige controles die tegenwoordig almaar uitgevoerd moeten worden, mogen Daan en Wendy eindelijk hun grote nieuws delen: ‘We gaan verder als Team Dijksterhuis!’ roept het stel gelukkig. Ja, nee, ze gaan niet trouwen. Wendy zet haar eigen Halma carrière op een laag pitje en wordt Daan’s zaakwaarnemer. ‘En dan gaan we naar Oezbekistan’ zegt Daan. Nu wordt er wèl geluisterd en Nel is not amused. Ze wil niet dat Daan gaat, en als hij ook maar denkt dat zij één cent aan die onzin uitgeeft… Gelukkig heeft Daan genoeg gespaard tijdens zijn baantje bij de Jumbo en heeft zelf al kaartjes gekocht. Arme Nel, ze heeft al zo’n last van haar Hypochondrie en Bekkeninstabiliteit en nou krijgt ze een ‘Huge empty nest syndrom’ (dixit Linda) op de koop toe. ‘Als je kinderen vertrekken is je leven ja voorbij. Dan ken je net zo goed dood wezen!’ huilt Nel even later tegen Amanda in de slaapkamer.

Ondertussen heeft Linda gezien dat Buurman Bolhuis wel hele fancy nagellak draagt (Lolly Gloss van Barry M, eindelijk een nagellak met de naam van een vent) en dat moet ze natuurlijk delen met haar volgers. Bolhuis reageert achterdochtig op Linda’s betelefoonde selfiestick, maar raakt toch geïntrigeerd door het hele Vlogconcept als hij hoort dat Linda al 10.000 volgers heeft. ‘Tienduizend? – ja jongens, dan realiseer je je weer dat de wereld fokking vergaat’ zegt hij, diep onder de indruk.

Het Leven, van Gré

In ’t Cortinghhuis tiert het welig van de mannetjes in witte pakken. Ze nemen alles af en inspecteren elk flardje stof, elk kloddertje spuug en elke muizenkeutel. Het resultaat is, misschien niet geheel onverwacht, een certificaat van afkeuring van de Keuringsdienst van Waren. Dat maakt Bolhuis niks uit, want zijn clientèle, die wars is van autoriteit op welk gebied dan ook, zal dat interpreteren als iets goeds. Hopen we dan maar. En welja, even later hangt Gré aan de bar, een personage dat in aflevering 8, helemaal op ’t laatst werd geïntroduceerd. Ze is wel/niet een zus van Jannie en Nel, en dat blijkt nogal een gevoelig onderwerp. Toch is Bolhuis maar wat blij dat ze terug is: De Hoogte kon wel weer wat reuring gebruiken. En Gré heeft iedereen eigenlijk best gemist. Toch kwam ze eerder niet terug, omdat mensen dan weer gaan zitten oordelen. En daar kan ze dus echt niet tegen, mensen met een oordeel. Waarover mensen dan precies een oordeel moeten hebben maakt ze niet helemaal duidelijk. Zou het haar tijgerjas, zwart korset en hotpants of toch haar netpanty zijn? Of ligt ’t dieper, waar mensen over kunnen oordelen, is ’t Het Leven, wat zij heeft geleid, wat dat ook precies moge wezen.

Wit overhemd

Erwin heeft eindelijk een wit overhemd gevonden en is die aan het strijken voor zijn assessment als Daan en Wendy komen aanzetten. ‘Och, ja, shit, ’t is papadag’, herinnert Erwin zich zijn verplichtingen als vader van zijn kroost. Komt niet goed uit, want het overhemd moet wel schoon blijven. Wendy kan overigens wel op een warm onthaal rekenen. ‘Ik had je nog niet gezoend… eh gezien’ zegt Erwin terwijl hij met getuite lippen op haar afloopt en tegelijkertijd zijn overhemd van de strijkplank trekt. Wendy loopt gelijk naar Opa, die weer een beetje opleeft door de aandacht van deze knappe jongedame. ‘Je wilt geld’ concludeert Erwin uit een relaas van zijn zoon over Halma, Oezbekistan en duur eten. ‘Nee. Nou, ja, als je het zo stelt… Ja’ antwoordt Daan. Maar naar zijn centen kan hij fluiten, want alles wat Erwin hem geeft moet ten goede komen aan de studie. Gelukkig heeft Opa een langlopende spaarrekening geopend voor zijn kleinkinderen en kunnen Wendy en Daan leven als koningen in Oezbekistan.

Tenminste… àls ze daar ooit aankomen. Nel doet er alles aan om het reisje te saboteren. Ze heeft zelfs de vliegtickets zomaar weggegeven aan Gideon, de glazenwasser. Als Wendy hem half ontkleed in de slaapkamer van Nel en Mand aantreft, probeert hij eerst te peilen wat haar relatie is met Daan. Als glazenwasser is hij natuurlijk erg pro-actief in zijn acquisitie, dus wil hij achterhalen of Wendy soms ook behoefte heeft aan wat binnenwerk. Maar ze doorziet zijn gladde praatjes meteen en kijkt hem met een nauwelijks verbloemde walging aan terwijl Gideon zich uit de situatie probeert te redden. Als hij er snel vandoor wil gaan, ziet ze bovendien de vliegtickets uit z’n kontzak steken. Gideon geeft de tickets terug aan de rechtmatige eigenaar en verdwijnt door het slaapkamerraam. Iets te snel, want iemand heeft zonder duidelijk aanwijsbare reden de trap verplaatst, waardoor Gideon uit het raam kukelt.

Assessment

Erwin is in een diepe slaap gesukkeld op de bank en krijgt een vreselijke nachtmerrie over het assessment. Allemaal mannetjes in witte pakjes dwingen hem mee te doen aan een musicalnummer from hell (overigens een heel leuk liedje, geschreven door Jan Veldman en Frank den Hollander, gecomponeerd door Jan Meiborg en gezongen door Bufu Sanna. De mannetjes in witte pakken dansten een choreografie van Carla van Zanten).

In ’t Cortinghhuis ondertussen hangt Gré nog steeds aan de bar. Langzaamaan beginnen we te ontdekken waarom ze echt is teruggekomen. Ze heeft een vraag voor Bolhuis. Of eigenlijk twee. Bolhuis ziet de bui al hangen en maakt direct duidelijk dat hij geen geld heeft. ‘Ik wil jouw geld niet, Bolhuis, al helemaal niet als ’t er niet is.’ Wel is ze benieuwd of Pabbe ook iets heeft nagelaten. Hij lag immers tussen de wietplantjes en dat moet best wat hebben opgeleverd. Haar Leven is niet zo lucratief gebleken, dus kan ze wel wat liquide middelen gebruiken. ‘Die mensen moeten wel stinkend rijk zijn geworden van de verkoop.’ Bolhuis maakt duidelijk dat er bij de Lutjes ook niks te halen valt ‘Stinken deed het er wel, maar rijk? Ik zag ’t er niet aan af.’ Goed, dat zit er dus even niet in. Maar ze heeft nog een vraag aan Bolhuis. ‘Zou jij wel een tijdje voor mijn papegaai willen zorgen?’

Hello, Goodbye, Moi, Moi

Ondertussen staan Daan en Wendy op het punt te vertrekken richting Oezbekistan. Daan probeert afscheid te nemen van zijn moeder, maar Nel wil haar zoon niet eens aankijken. Amanda, die na elke vruchteloze poging tot afscheid tussen Daan en Nel kordaat ‘moi’ heeft geroepen, brengt de kinderen naar het Noorderstation, waar zich een Hello Goodbye achtige scene voltrekt onder presentatie van Piet van Dijken

Het begint

Hoewel niemand echt geïnteresseerd was in de Halmaverhalen van Daan, zit de hele familie, plus (buitenechtelijke)aanhang, buren en Sinterklaas ingespannen naar de wedstrijd te kijken. Daan lijkt er niet goed voor te staan in de wedstrijd tegen Wereldgrootmeester Vladimir Aziz, en Nel heeft zich van pure ellende verstopt onder de droogkap. Of was het juist een meesterlijke zet van Daan, om zo onvoorspelbaar mogelijk te spelen? Dat is immers ook hoe hij zelf van Opa Dijksterhuis heeft verloren. Opa deed maar wat en was daardoor niet te peilen. Deze strategie blijkt uiteindelijk inderdaad te werken en Daan wint! Iedereen is dolgelukkig en trots. Zelfs Nel.

Eenmaal terug is het een groot feest. Maar Daan moest ook nog uitslag krijgen van zijn Havo-examen. De telefoon rinkelt. Daan neemt op. Wat het is, dat krijgen we deze aflevering niet te weten. Dat het iets onverwachts is, is overduidelijk. Ook onverwacht, overigens, is dat de postbode op te stoep staat met een Blije Doos voor Amanda. Met allerlei spulletjes voor aanstaande moeders. ‘Nel’, zegt Amanda schuldbewust, ‘de dingen zijn een beetje anders gelopen dan de bedoeling was…’ maar voor Nel op haar ontrouwe echtgenote kan reageren, staat er nog iemand voor de deur. Met een Blije Doos voor Nel dit keer. Ai. Beide vrouwen zijn klaarblijkelijk in verwachting. Maar wie heeft hen bezwangerd? Was het Gideon, Sinterklaas of misschien Eppo Dijkhuizen?

Alsof dat al niet cliffhanger genoeg was, staat Gré ook pardoes weer voor hun neus. ‘’t Is Pabbe’, zegt ze. ‘Die is dood’ antwoordt iemand. ‘Nee’, zegt Gré. Iedereen wil al in rep en roer in het rond rennen omdat Pabbe weer onterecht doodverklaard blijkt te zijn (dat gebeurde in seizoen 1 in aflevering 1 immers ook al), wanneer Gré duidelijk maakt dat Pabbe weliswaar morsdood is, maar ook eindelijk weer is gevonden. En zijn kist ook. Maar niet op dezelfde plek.

Cliffhangers

Kortom, een driedubbele cliffhanger. Zal Daan geslaagd zijn voor zijn Havo-examen? En wat betekent dat voor zijn Halma carrière? Wie is de vader van de baby’s van Nel en Amanda? Is het dezelfde of zijn het twee verschillende vaders? Waar is Pabbe en waar is zijn kist? Waarom zat Pabbe niet meer in de kist? Heeft Gré nog een oppas gevonden voor haar papegaai?

Geen flauw idee! Dat krijgen we hopelijk na de zomervakantie te weten in aflevering 10, Prijzen, die vanaf 26 september tot en met 7 oktober in het Der Aa-theater speelt.

Lees hier ook de terugblik op aflevering 7 en aflevering 8.